Welcome to Pine Point

Το Welcome to Pine Point παρουσιάστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ του Άμστερνταμ , το 2011 . Βραβεύτηκε με δύο Bραβεία Webby (Webby Awards.com ) και του Βραβείου Καινοτομίας Sheffield στο Sheffield Doc / Fest, (Welcome to Pine Point ,2011).

Η ταινία αφορά στις αναμνήσεις ενός από τους σκηνοθέτες της ταινίας, τον Michael Simons, ο οποίος αναφέρεται στην πόλη Pine Point του ΒΔ Ειρηνικού, και τις σκέψεις και  αναμνήσεις  που του προκάλεσε στα όρια της σύντομης ύπαρξης της ,  πριν αυτή διαλυθεί κι εξαφανιστεί , μετά το κλείσιμο των ορυχείων της σαν να μην υπήρξε ποτέ  . Αυτή είναι και μία βασική διαφορά της από μία σειρά μετα-βιομηχανικών πόλεων που μετά το κλείσιμο των εργοστασίων αφέθηκαν στην τύχη τους και σταδιακά ερήμωσαν .  Ο Simons αναφέρει ότι το Pine Point «σχεδιάστηκε σε κάποιο άλλο μέρος [και] δεν είχε την οργανική ανάπτυξη που υπάρχει στις περισσότερες πόλεις, όπου τα πράγματα μεταμορφώνονται για να ταιριάζουν στις τάσεις που εμφανίζει η ζωή των ανθρώπων».

Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτές οι πληροφορίες συνοδεύονται στην οθόνη από κινούμενα γραφικά που αξιοποιούν  τον σχεδιασμό του ιστότοπου και μερικές φορές υπερθέτοντας αυτές τις λήψεις πάνω από πραγματικά πλάνα με το αποτέλεσμα αυτής της προσέγγισης να είναι η αίσθηση πώς το Pine Point υπήρξε μόνο στον τόπο της  μνήμης . Οι αφηγήσεις υπογραμμίζουν συχνά την πλάνη της ανθρώπινης μνήμης και το πώς οι ακριβείς λεπτομέρειες παραμένουν αόριστες ή δεν μπορούν να ανακληθούν με ακρίβεια ή αξιοπιστία. Ο Simons επισημαίνει ακόμη και ότι η ύπαρξη της πόλης στη μνήμη και σε δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης  - ως  μια εικονική πόλη - χρησιμεύει για τη διατήρησή της και, πιθανώς , για την εξιδανίκευσή της καθώς  όλα τα κακά πράγματα που κάποτε έγιναν εκεί έχουν διαγραφεί αποτελεσματικά.

Αυτό συμβαίνει επειδή τίποτα δεν μπορεί να μετασχηματιστεί ή να αλλάξει. Έχει παγιωθεί στη μνήμη.Έτσι, η σειρά διαφορετικών μέσων σε όλη την ταινία υπογραμμίζει την ανταγωνιστική αίσθηση της πραγματικότητας και της μνήμης. Είναι ζωτικής σημασίας το voiceover του Simon καθώς διαπερνά  συνεχώς τις μυριάδες διαφορετικές εικόνες και  κείμενα σε όλο το Welcome to Pine Point. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το voiceover , οι ισχυρισμοί της μνήμης, οι προβληματικοί τρόποι με τους οποίους  θυμούνται οι άνθρωποι και το τι λένε σε αυτές οι αναμνήσεις - συνεχώς φαίνεται να επικαλύπτονται από τον διάλογο των κατοίκων  που συζητούν τη σχέση τους με την πόλη. Είναι σαν να προβάλλεται ένα συμβατικό ντοκιμαντέρ συνομιλιών, αλλά εμφανίζεται η κυριαρχία διαφορετικών πηγών μέσων και γραφικών. Η χρήση διάφορων στοιχείων ,( ιστοσελίδων, κινούμενων εικόνων, παλιών φωτογραφιών και βίντεο, κοινωνικών μέσων και προσωπικών αρχείων, όπως οι φωτογραφίες από το άλμπουμ του σχολείου ) , μεταδίδει ακριβώς την αόριστη, άμορφη ποιότητα της μνήμης και τα μέσα με τα οποία αντανακλά τη ζωή των ατόμων  καθώς θυμούνται το χθες . Όπως και στις ταινίες κολάζ, η αλλοτρίωση του  υλικού στην πλειοψηφία της αφήγησης Welcome to Pine Point  υποδηλώνει ότι η ζωή που προβάλλεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει αλλάξει ριζικά τη σχέση με τον εαυτό και το περιβάλλον μας. Σε αυτό τον  κινηματογραφικό σουρεαλισμό (O'Flynn,2012) σε αυτά τα έργα προσφέρεται ένας υποκειμενικός ρεαλισμός, μια αίσθηση για το πώς λειτουργεί η μνήμη και πώς, πριν από αυτήν τη διαδικασία (της μνήμης) όπως πριν από το φακό μίας κάμερας, η πραγματικότητα γίνεται μια ιδιαίτερα άμορφη κατασκευή.

​

​

​